Featured Post

അടയ്ക്ക ബിസിനസ് - 1

                                      ഒന്നാം ഭാഗം: തമ്പി ഉച്ചയോടു അടുത്ത സമയം. മര്യാദാമുക്കിൽ ഏതാനും പേർ സൊറ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നുണ്ട്. അപ്പോൾ...

Sunday, April 10, 2011

പരീക്കപ്പാടത്തെ ഓപ്പറേഷൻ

“എടാ നിര്‍ത്തറാ നിന്റെ പാട്ടവണ്ടി...”

പുത്തന്‍ പള്‍സറിൽ ചെത്തിവരുന്ന ഏതോപയ്യനെ കണ്ടപ്പോൾ അവന്റെ ആ സമയത്തെ വരവിൽ സംശയം തോന്നാനും, പളപളാ തിളങ്ങുന്ന ബൈക്കിനെ പാട്ടവണ്ടിയെന്നു വിളിക്കാനും മര്യാദാമുക്കിലെ മതിലിലിരുന്നു പുളുവടിക്കുന്ന ചെറാലക്കുന്നിലെ തമ്പിക്കു എന്തെങ്കിലും കാരണം ആവശ്യമാണെന്നു തോന്നിയില്ല. തമ്പിയുടെ ആക്രോശത്തിൽ നടുങ്ങി പയ്യൻ വണ്ടിനിര്‍ത്തി. ഇങ്ങിനെയൊരു അനുഭവം ആദ്യമായാണ്. ഈ നാടാണെങ്കിൽ തീരെ പരിചിതവുമല്ല.

മതിലിനോടു ചേര്‍ന്നുള്ള ഇലക്‍ട്രിക് പോസ്റ്റിന്റെ കടക്കൽ മുറുക്കാന്‍തുപ്പി, തമ്പി മതിലില്‍നിന്നു നിരങ്ങിയിറങ്ങി. റോബര്‍ട്ടോ കാര്‍ലോസിനെ വെല്ലുന്ന തുടയിലെ നിബിഢമായ രോമരാജികൾ തടവി പയ്യനു അരുകിലെത്തി. ബൈക്കിന്റെ കീ ഊരി പോക്കറ്റിലിട്ടു.

“എവടക്കാ മോനേ നീയീ കത്തിക്കണെ?“

ചോദ്യത്തിനു മറുപടി കിട്ടിയില്ല. തമ്പി പയ്യന്റെ കോളറിൽ പിടുത്തമിട്ടു. “എന്താടാ മിണ്ടാത്തെ? നിന്റെ തൊള്ളേല് നാവില്ലേ“

പയ്യന്‍ പേടിയോടെ പറഞ്ഞു. “വീട്ടിലേക്ക്...”

തമ്പി ചിരിച്ചു. “ആഹഹാ. ഇതന്ന്യാടാ എല്ലാരും പറയാറ്. വീട്ടിപ്പോണ് വീട്ടീപ്പോണ്ന്ന്. എന്നാലോ അവന്റെയൊക്കെ ഉദ്ദേശം വായിനോട്ടാന്ന് ഞങ്ങക്കറിഞ്ഞൂടേ” തമ്പിയുടെ സമീപനം കൂടുതൽ കര്‍ക്കശമായി. “ആട്ടെ. നിന്റെ വീടെവിട്യാ?”

“കാടുകുറ്റീല്...”

“ഓഹോ അതുശരി. അപ്പോ നിന്റെ വീട് കാടുകുറ്റീലാണ്”

ഒന്നുനിര്‍ത്തി തമ്പി ആലോചനയിലമര്‍ന്നു. പയ്യനെ വിരട്ടാന്‍ എന്തെങ്കിലും മതിയായ കാരണം വേണം. “ശരി സമ്മതിച്ചു. നിന്റെ വീട് കാടുകുറ്റീലാണ്. പക്ഷേ കാടുകുറ്റീല് വീടൊള്ള നീയെന്തിനാ ഇതീക്കോടെ പോണെ. നിനക്ക് തീരദേശംറോഡ് വഴി പൊക്കൂടെ”

പയ്യന്‍ പരുങ്ങി. “ചേട്ടാ ഞാന്‍... ഞാനൊരാളെ കൊരട്ടീല് ഡ്രോപ്പ് ചെയ്ത് വരാ”

പയ്യന്റെ ഉത്തരത്തിൽ തമ്പി ക്ലൂ മണത്തു. “കിളിയാണോടാ?”

“ഉം”

ജീവിതത്തിൽ പലര്‍ക്കും പലതവണ പ്രേമലേഖനങ്ങൾ കൊടുത്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും തമ്പിയെ ആരും തിരിച്ചു കടാക്ഷിച്ചിട്ടില്ലായിരുന്നു. ആ ചിന്തയിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളമുരുകി. “കിളുന്ത് പെണ്‍‌കൊച്ചുങ്ങൾക്ക് ലിഫ്റ്റ് കൊടുക്കാനാ നീ ലൈസന്‍സെടുത്തെ?”

തമ്പി പയ്യനുനേരെ കുതിച്ചു. അപ്പോൾ എല്ലാം വീക്ഷിച്ചു മതിലിലിരുന്ന, ആശാൻ‌കുട്ടി എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ശിവപ്രസാദ് പ്രശ്നത്തിൽ ഇടപെട്ടു. “തമ്പ്യേയ് വിട്ട്കള. പാവം കൊച്ചന്‍ പൊക്കോട്ടെ”

തമ്പി നിന്നു. ആശാന്‍ പറഞ്ഞാൽ പിന്നെ കക്കാടിൽ അപ്പീലില്ല. അടിയാണെങ്കിൽ അടി. മര്യാദക്കാണെങ്കിൽ മര്യാദ. ഇതാണ് ആശാൻ‌കുട്ടിയുടെ പോളിസി.

“ആശാനേ... കാര്യം എനിക്കിവനോട് പ്രശ്നോന്നൂ‌ല്യ. പക്ഷേ ഈയിടെ പൂവാലന്മാര് കൊറേ കൂടുതലാന്ന് സന്തോഷെന്നോട് കംബ്ലെയിന്റ് പറഞ്ഞു. അതോണ്ടാ ഞാന്‍”

ആശാന്‍ കുലുങ്ങിച്ചിരിച്ചു. “ഹഹഹ. സന്തോഷിന് ഇതിലെന്തൂട്ടാ കാര്യം?“

ആശാൻ‌കുട്ടിയുടെ സംശയം കേട്ടില്ലെന്നു നടിച്ചു തമ്പി എല്ലാം പറഞ്ഞവസാനിപ്പിച്ചു. “ഇന്യെങ്ങാനും ഈ മര്യാദാമുക്കീക്കോടെ വായ്‌നോക്കാൻ വന്നാലിണ്ടല്ലാ, നിന്റെ ആപ്പീസ് ഞാൻ പൂട്ടും. പോ...”

ഇരുപതിനും നാല്പതിനും വയസ്സിനിടയിലുള്ള സൌമ്യരും മര്യാദക്കാരുമായ ഒരുപറ്റം യുവാക്കളുടെ പ്രിയസങ്കേതമായതിനാലാണ് കക്കാട്ദേശത്തെ പ്രമുഖകവലയായ ‘മര്യാദാമുക്ക്‘ ആ പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നത്. നിത്യജീവിതത്തിൽ തോന്നിയപോലെ ജീവിക്കുന്ന പലരും മര്യാദാമുക്കിലെത്തിയാൽ സ്വയമറിയാതെ പക്കാഡീസന്റ് ആവുകയായി. സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി നടന്നു പോയാലോ, മാമ്പ്ര പ്ലസ്‌ടു സ്കൂളിലെ പെണ്‍‌കുട്ടികളെ വഹിക്കുന്ന സ്കൂള്‍വാൻ പോയാലോ മര്യാദാമുക്കിലിരിക്കുന്ന ഒരു മര്യാദക്കാരൻ പോലും കമന്റോ വിസിലോ അടിക്കില്ല, ആഗ്യപ്രകടനം നടത്തില്ല, എന്തിനധികം പറയുന്നു തലതിരിച്ചു നോക്കുക പോലും ചെയ്യില്ല. കൂടാതെ എല്ലാ വൈകുന്നേരങ്ങളിലും കക്കാടിലെ സുന്ദരികളായ തരുണീമണികളെ ഒരുനോക്കു കാണാൻ മര്യാദാമുക്കിലൂടെ കാവാത്തുനടത്തുന്ന അന്യദേശക്കാരായ പൂവാലന്മാരെ പിടിച്ചുവിരട്ടലും മര്യാദക്കാരുടെ ഇഷ്ടഹോബികളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.

ഇത്യാദിയുള്ള സൽ‌പ്രവർത്തികളാൽ മര്യാദാമുക്ക് എന്ന കവലയുടെ പേര് അന്വർത്ഥമാക്കുന്ന കക്കാടിലെ യുവജനങ്ങൾക്കു പ്രസ്തുതസ്ഥലത്തു ഇരിപ്പിടമായി ഒരു ഉഗ്രൻ മതിലാണുള്ളത്. രാജസ്ഥാനിൽ‌നിന്നു വരുന്ന കല്ലുകളേക്കാളും ഗുണമേന്മയുണ്ടെന്നു പറയപ്പെടുന്ന ചെറാലക്കുന്ന് ക്വാറിയിലെ കരിങ്കല്ലുകൊണ്ടായിരുന്നു മതിൽ പണിതിരുന്നത്. പണ്ട് പൊട്ടിപ്പൊളിഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന മതിൽ പിന്നീട്, നീണ്ടുനിവര്‍ന്നു സുഖപ്രദമായി കിടക്കാൻ പാകത്തിനു, പഴയ രാജാക്കന്മാരുടെ മഞ്ചം പോലെയായി മാറിയതിന്റെ എല്ലാ ബഹുമതിയും കക്കാടിന്റെ മരുമകനായി എത്തിയ അന്നമനട മുരുകനാണ്. എൿസ് നേവിക്കാരനായ അദ്ദേഹം തന്നെയാണു അയ്യങ്കോവ് ശാസ്താവ് കഴിഞ്ഞാൽപിന്നെ മര്യാദക്കാരുടെ മനസ്സിലെ ഉപാസനാമൂര്‍ത്തി.

പയ്യൻ സ്ഥലം വിട്ടതോടെ തമ്പി വീണ്ടും മതിലിനു അരുകിലെത്തി. ആശാൻ‌കുട്ടി മൊബൈലിൽ ആരുടെയോ നമ്പർ നോക്കുകയായിരുന്നു. ലേശം മിനുങ്ങിയതിനാൽ അക്ഷരങ്ങൾ ശരിക്കു തെളിയുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല.

“തമ്പി. എന്റെ മൊബൈൽ കമ്പ്ലൈന്റാന്നാ തോന്നണെ. അക്കങ്ങൾ നേരെചൊവ്വേ തെളിയണില്ല”

തമ്പിയും മൊബൈൽ വാങ്ങി പരിശോധിച്ചു. അദ്ദേഹം സേവിച്ചിരുന്നത് കടുപ്പം കൂടിയ വീരഭദ്രനായിരുന്നു.

“ഡിസ്‌പ്ലേ അടിച്ച് പോയതാ ആശാനേ. ഇപ്പോ ഒന്നും കാണണില്ല”

ആശാൻ ഇതികർത്തബ്യാമൂഢനായി. “ഞാനിനി എന്തൂട്ടാ ചെയ്യാ. രണ്ടുമാസം മുമ്പ് ഇതുപോലൊരു മൊബൈൽ പോയതാ. ഇപ്പോ ദേ പിന്നേം”

അകലെനിന്നു ഒരു ബൈക്കിന്റെ നീട്ടിയ ഹോണടി കേട്ടു രണ്ടുപേരും തലതിരിച്ചു നോക്കി. തട്ടാൻ രാജന്റെ വീടു കടന്നു ബൈക്കിൽ ഒരുവൻ വരുന്നു. അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ ആളെ മനസ്സിലായി. ചാലക്കുടിയിലെ പ്രശസ്തമായ മഡോണ സർവ്വീസ് സെന്ററിലെ ചീഫ് മെക്കാനിക് കാതിക്കുടം മൊതയിൽവീട്ടിൽ സജീവൻ. ‘ബജാജ് സജീവൻ’ എന്നു പറഞ്ഞാലേ നാട്ടുകാർ അറിയൂ. ബൈക്കിൽ സജീവനു പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ അഞ്ചിന്റെ മോട്ടോറിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള നല്ല വ്യാസമുള്ള ഒരു നീളൻ‌പൈപ്പ് വൃത്താകൃതിയിൽ കൂട്ടിക്കെട്ടി പിടിച്ചിട്ടുണ്ടായിരുന്നു. നല്ല കനമുണ്ടെന്നു ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ അറിയാം.

തമ്പി അന്വേഷിച്ചു. “എങ്ങടാ സജീവാ ട്യൂബും കൊണ്ട്. ആരടെ കൊളാ വറ്റിക്കണെ?”

ആശാൻ താങ്ങി. “നിനക്ക് കണ്ണുകണ്ടൂടേടാ തമ്പീ. അത് സജീവനു മൂത്രം പൂവാൻ ഇട്ടേക്കണ ട്യൂബല്ലേ”

അവരു പറഞ്ഞതു പൊളിയാണെന്നു മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും സജീവന്റെ കൈകൾ തുടയിടുക്കിൽ ഒന്നു തട്ടിമുട്ടി. ഹോൺ നീട്ടിയടിച്ച കാര്യം പറയാൻ മറന്നല്ലോ എന്നു അപ്പോൾ ഓർത്തു.

“ആശാനേ അറിഞ്ഞാ. നമ്മടെ അയ്യങ്കോവ് അമ്പലം നെറയെ പോലീസാ!“

മര്യാദാമുക്കിലെ സകല ചരാചരങ്ങളും ഞെട്ടി. അയ്യങ്കോവ് ശാസ്താവിന്റെ തട്ടകത്തു പോലീസ് വന്നിട്ടു മര്യാദാമുക്കിലെ ആരും അതറിഞ്ഞില്ലെന്നോ. അസംഭാവ്യം. സജീവൻ കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

“പാളയംപറമ്പിലെ ഏതോ അമ്പലത്തിലെ വിഗ്രഹം കാണാണ്ടായത്രെ. അമ്പലത്തിന്റെ പേരു ഞാൻ മറന്നു. പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹാ. അതാരോ നമ്മടെ അമ്പലക്കൊളത്തീ കൊണ്ടിട്ടൂന്നാ പോലീസ് പറേണെ. പോലീസ് നായ മണം പിടിച്ച് കൊളത്തിന്റെ കരേലാ വന്ന്‌നിന്നെ. അഞ്ചിന്റെ മോട്ടോർ കൊളം വറ്റിക്കാനാ”

“ഈ മഴേത്ത് എങ്ങനെ വറ്റിക്കാനാ സജീവാ?”

ആശാൻ‌കുട്ടിയുടെ സംശയം ന്യായമാണ്. പരീക്കപ്പാടം ഏതാണ്ട് നിറഞ്ഞു കിടക്കുകയാണ്. പനമ്പിള്ളിക്കടവിൽ നിന്നു ഊത്തൽ കയറിയത് ഒരാഴ്‌ചമുമ്പാണ്. വെള്ളമിറങ്ങാൻ ഇനിയും ആഴ്ചകളെടുക്കും. അതിനിടയിൽ വീണ്ടും മഴ നിന്നുപെയ്താൽ അടുത്തെങ്ങും നോക്കുകയേ വേണ്ട. വെള്ളം മുട്ടറ്റം പൊങ്ങും. പരീക്കപ്പാടത്തുനിന്നു അല്പദൂരം മാത്രം അകലെയുള്ള അമ്പലക്കുളം വറ്റിക്കണമെങ്കിൽ അഞ്ചിന്റെ രണ്ടുമൂന്ന് മോട്ടോറെങ്കിലും നിർത്താതെ അടിക്കേണ്ടിവരും.

“മോട്ടോർ നാലഞ്ചെണ്ണണ്ട്. എന്നാലും സംശയാ. മുങ്ങൽ‌വിദഗ്ദരെ കൊണ്ടോരാൻ ആള് പോയിണ്ട്”

ഇത്രയും പറഞ്ഞു സജീവൻ അത്യധികം ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു. “ആശാനേ ഞാനക്കാര്യം മറന്നു. നമ്മടെ നവീണ്ടാ ഇവടെ? പുള്ളീണ്ടെങ്കി മോട്ടറൊന്നും വേണ്ട”

“മാക്രി ഇപ്പോ കോഴിക്കോട്ടാ. വെള്ളിയാഴ്ചേ എത്തൂ. വരണോങ്കി വിളിച്ച് പറഞ്ഞാതി. അമ്പലക്കൊളം ആൾടെ ഉള്ളം കയ്യിലാ. മുക്കും മൂലേം കുണ്ടും കുഴീം പുല്ല്!”

കക്കാടിലെ നവീൻ സുകുമാരനെ പറ്റിയാണു ആശാൻ പറഞ്ഞത്. കോഴിക്കോട് കോർപ്പറേഷനിൽ ജോലിചെയ്യുന്ന അദ്ദേഹത്തെ എല്ലാവരും വിളിക്കുക കക്കാട് സെബാസ്റ്റ്യൻ സേവ്യർ എന്നാണ്. ആശാൻ‌കുട്ടിയെപ്പോലെ അടുത്ത സുഹൃത്തുക്കൾ ‘മാക്രി‘ എന്നും. കക്കാടിൽ നീന്തലിന്റെ പര്യായമാണ് നവീൻ. അയ്യങ്കോവ് അമ്പലക്കുളത്തിന്റെ ശോചനീയാവസ്ഥക്കു കാരണക്കാരൻ. നന്നായി ചുറ്റുമതില്‍കെട്ടി സംരക്ഷിച്ചിരുന്ന അമ്പലക്കുളം വീണ്ടും ‘കുള‘മാക്കുന്നതിൽ മാധവൻ സുനിക്കൊപ്പം, നിര്‍ണായക പങ്ക് വഹിച്ചതു ഇദ്ദേഹമാണ്.

എവിടെ വെള്ളം കണ്ടാലും അവിടെയിറങ്ങും. അമ്പലക്കുളത്തിൽ, ലേഗു പൌലോസിന്റെ വട്ടക്കുളത്തിൽ, കക്കാട്ദേശത്തെ എണ്ണമറ്റ തോടുകളിൽ, എന്തിനധികം പറയുന്നു നാലുപേർ മുങ്ങിമരിച്ചിട്ടുള്ള പതിയൻകുളത്തിൽ വരെ നവി ഇറങ്ങും. അക്കാലത്തു നവീനെ പേടിച്ചു നാട്ടുകാരൊക്കെ കിണറിനു ചുറ്റുമതില്‍കെട്ടി കമ്പിവല വിരിച്ചിരുന്നു. ഇല്ലെങ്കിൽ ഒരു ആവേശത്തിനു ആളിറങ്ങി കുളിച്ചെന്നു വരും. അമ്പലക്കുളമായിരുന്നു പ്രധാന തട്ടകമെന്നതിനാലും, സദാസമയവും വെള്ളത്തിൽ കിടക്കുന്നതിനാലും കുളത്തിലെ പിലോപ്പിമത്സ്യങ്ങള്‍ക്കുവരെ നവീൻ സുപരിചിതനാണ്. അക്കാലത്തു അദ്ദേഹം അമ്പലക്കുളത്തിലെ മീനുകളോടു അവരുടെ ഭാഷയിൽ സംസാരിക്കാറുണ്ട് എന്നൊരു ശ്രുതിയും നാട്ടിൽ പരന്നിരുന്നു.

“സജീവാ. നമ്മടെ വർക്കിച്ചനോട് പറഞ്ഞൂടേ. മുങ്ങണ കാര്യത്തീ വർക്കീം പുലിയല്ലേ”

“വർക്കിച്ചൻ ആശൂത്രീലാ ആശാനേ. പുള്ളി എറങ്ങിനോക്കി. പക്ഷേ പറ്റീല്യ. വള്ളിപ്പടപ്പീക്കുടുങ്ങി കൊറേ വെള്ളം കുടിച്ചു“ സജീവൻ കൂടുതൽ വിശദീകരിച്ചു. സംഗ്രഹം ഇങ്ങിനെയാണ്.

വിഗ്രഹം അമ്പലക്കുളത്തിലുണ്ടെന്നു കൊരട്ടി സ്റ്റേഷനിലെ എ‌എസ്‌ഐ വേണുഗോപാൽ നിശ്ചയിച്ചതും ആരെങ്കിലും അമ്പലക്കുളത്തിൽ മുങ്ങിനോക്കാൻ തയ്യാറുണ്ടോ എന്നു ആരാഞ്ഞു. കോട്ടപ്പുറം വറീതിന്റെ ഭാര്യയും തെലുങ്കത്തി കൺ‌മണിയും അമ്പലക്കുളത്തിന്റെ കരയിൽ സംഭവങ്ങൾ വീക്ഷിച്ചു നില്‍ക്കുമ്പോഴാണോ മുങ്ങാൻ ആളില്ലാത്തത്. ഒന്നുരണ്ടു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ കൈയുംകാലും വീശി വ്യായാമംചെയ്‌തു മുങ്ങാൻ തയ്യാറായവരെകൊണ്ടു അമ്പലക്കുളത്തിന്റെ കരയിൽ തിക്കും തിരക്കുമായി. പോലീസുകാർ കൈകോര്‍ത്തു തടസം പിടിച്ചില്ലെങ്കിൽ പലരും കുളത്തിലേക്കു ചാടുമായിരുന്നു. അത്രക്കു താൽ‌പര്യം. പക്ഷേ ഒറ്റമുങ്ങലിനു കിരീടം മുകളിലെത്തുമെന്നു ആണയിട്ടു മുങ്ങിയ വർക്കിച്ചനെ മുങ്ങിത്തപ്പിയെടുക്കാൻ നാലാളുകൾ വേറെ മുങ്ങേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, കുളത്തിന്റെ ഒരു വശത്തുള്ള വള്ളിക്കൂട്ടത്തിൽ കുടുങ്ങി വെള്ളം കുടിച്ച അദ്ദേഹത്തെ ആദ്യം ആശുപത്രിയിലേക്കും പിന്നീട് ഐസി‌യുവിലേക്കും മാറ്റിയെന്നു അറിഞ്ഞപ്പോൾ കൺ‌മണിയുടെ മുന്നിൽ അളാവാൻ അടിവസ്ത്രം‌ മാത്രമിട്ടു മുങ്ങാൻ തയ്യാറായ പലരും മുന്‍‌ഭാഗം പൊത്തിപ്പിടിച്ചു പിൻ‌വാങ്ങി. അമ്പലക്കുളത്തിന്റെ കര പെട്ടെന്നു ശൂന്യമായി. അതേത്തുടർന്നാണു മോട്ടോർവച്ചു വെള്ളം വറ്റിക്കാൻ എ‌എസ്‌ഐ തീരുമാനിച്ചത്. കൂട്ടത്തിൽ അല്പം ചോദ്യം ചെയ്യലും നടത്തേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

സജീവന്റെ കൂടെ ആശാനും തമ്പിയും അമ്പലത്തിലെത്തി. നാട്ടുകാരെല്ലാം അവിടെ ഹാജരായിരുന്നു. കുറച്ചുമുമ്പ് മര്യാദാമുക്കിലൂടെ കടന്നുപോയവർ കൂടി കൂട്ടത്തിലുണ്ട്. അവരെ കണ്ടപ്പോൾ തമ്പിക്കു കലിവന്നു. ഒരുത്തൻ പോലും ഇതിനെപ്പറ്റി സൂചിപ്പിച്ചില്ലല്ലോ. എല്ലാം ഒതുങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിട്ടു അവരെ പിടിച്ചു വിരട്ടണമെന്നു തമ്പി ഉറപ്പിച്ചു.

എ‌എസ്‌ഐ വേണു അമ്പലത്തിൽ നിറമാല, പൂജാ സാധനങ്ങൾ എന്നിവയുടെ മേല്‍നോട്ടം വഹിക്കുന്ന കുഞ്ഞിസനുവിനെ ചോദ്യംചെയ്യാൻ വിളിച്ചു. നല്ല പവറുള്ള കണ്ണടയും, കറതീര്‍ന്ന ബുള്‍ഗാനും സ്വന്തമായുള്ള സനു ഇടറിയ കാല്‍‌വയ്പോടെ പതുക്കെ നടന്നു വന്നപ്പോൾ എ‌എസ്‌ഐ എല്ലാവരും കേള്‍ക്കുമാറ് ഉച്ചത്തിൽ അലറി.

“എടാ. ഇവ്ടെ വാടാ. എന്താടാ നിനക്കൊരു അമാന്തം?”

വിരട്ടലിൽ സനു ഭയന്നു. മുണ്ടിന്റെ മടക്കിക്കുത്ത് അഴിച്ചിട്ടു.

“നീയിന്നലെ രാത്രി എപ്പഴാടാ അമ്പലത്തീ‍ന്ന് വീട്ടീ പോയെ?”

“ഞാനിന്നലെ അമ്പലത്തീ വന്നില്ല സാറേ. ചെറിയ പനി കാരണം ഫുൾടൈമും വീട്ടിലായിരുന്നു”

എ‌എസ്‌ഐ പൊടുന്നനെ ജാഗരൂകനായി. “ഓഹോ. എന്നട്ട് ഇപ്പോ നിനക്ക് കൊഴപ്പന്നൂല്ല്യല്ലോ?”

“ഇല്ല്യ. വൈന്നേരം ഉപ്പും മുളകുംകൊണ്ട് ഉഴിഞ്ഞ് അടുപ്പിലിട്ടപ്പോ പനി കൊറഞ്ഞു“

സംശയങ്ങളെല്ലാം ബലപ്പെട്ടു. എ‌എസ്‌ഐ വേണു മുഷ്ടികൾ കൂട്ടിത്തിരുമ്മി. “അതുശരി. അപ്പോ നിനക്കിപ്പോ പനിയില്ല. ഇന്നലെ വന്ന പനി പെട്ടെന്ന് മാറേം ചെയ്തു. അല്ലേടാ”

കാര്യങ്ങളുടെ പോക്ക് കണ്ടപ്പോൾ തമ്പിക്കു ഭയമായി. കുഞ്ഞിസനു അകത്താകുമോ. ശക്തമായ തെളിവാണ് വേണുവിനു കിട്ടിയിരിക്കുന്നത്. തമ്പിയും അൽ‌പസ്വൽ‌പം ചട്ടമ്പിത്തരങ്ങൾ ഉള്ളയാളാണ്. ഒരു ബൈക്ക് അപകടത്തെ തുടർന്നു എതിർകക്ഷിയെ പൂശിയതാണു ഒന്ന്. അന്നു പോലീസ് സ്റ്റേഷനിൽ കയറേണ്ടിവന്നു. മറ്റവർ പരാതിയില്ലെന്നു പറഞ്ഞതിനാൽ ഊരിപ്പോന്നു.

തമ്പി എ‌എസ്‌ഐ യുടെ കണ്ണിൽ പെടാത്ത ഒരിടത്തേക്കു മാറിനിന്നു. എങ്ങാനും തന്റെ മുഖം അദ്ദേഹത്തിനു ഓർമവന്നാൽ അതു വെറുതെയാവില്ലെന്നു തീർച്ച. ചോദ്യം ചെയ്യൽ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആശാൻ‌കുട്ടിക്കൊപ്പം തമ്പി മടങ്ങി. പിറ്റേന്നു പത്രത്തിലെ പ്രാദേശികകോളത്തിൽ അമ്പലക്കുളം വറ്റിച്ചിട്ടും പഞ്ചലോഹവിഗ്രഹം കിട്ടിയില്ലെന്ന വാർത്ത ഇരുവരും വായിച്ചു. അതോടെ ആ കാര്യം മറക്കുകയും ചെയ്‌തു.  

രണ്ടുദിവസം കഴിഞ്ഞു വാരാന്ത്യത്തിൽ, നാട്ടിൽ നടന്ന ഭൂകമ്പമൊനും അറിയാതെ, നവീൻ കോഴിക്കോടിൽ‌നിന്നു കക്കാടിലെത്തി. പ്രധാന ഉദ്ദേശം തവളക്കാലു തിന്നാനുള്ള പതിവു പൂതി!.

എല്ലാ വർഷക്കാലത്തും മഴ കനത്താൽ കക്കാടിലെ പരീക്കപ്പാടത്തേക്കും കൊളത്തായിപ്പാടത്തേക്കും പനമ്പിള്ളിക്കടവിൽ‌നിന്നു മലവെള്ളം കയറും. പുതുവെള്ളത്തിൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു പുഴമത്സ്യങ്ങൾ കൂട്ടത്തോടെ പാടത്തേക്കു വരും. പെരുന്തോട്ടിലും പുല്ലാനിത്തോട്ടിലും കാലേക്കൂട്ടി മീൻ‌പിടിക്കാനുള്ള ‘കൂട്’ വച്ചിരിക്കുന്നവർക്കു കോളാണ്. കിലോക്കണക്കിനു ഒന്നാന്തരം ആറ്റുമീൻ കിട്ടും. കൂടുകളെ വെട്ടിച്ചും പുഴയിൽ‌നിന്നു പാടത്തേക്കുള്ള അജ്ഞാതമായ അനേകം ഉറവകളിൽ കൂടിയും ഒരുപാട് പുഴമീൻ എന്നിട്ടും പാടശേഖരങ്ങളിലെത്തും. ഒപ്പം ഞണ്ടുകളും ഇടത്തരം വലുപ്പമുള്ള ചെമ്മീനുകളും. ഇവയെ പിടിച്ചുതിന്നാൻ അനേകം വെള്ളകൊക്കുകൾ പാടശേഖരത്തു നിൽക്കുന്നതു ഭംഗിയുള്ള കാഴ്ചയാണ്. പനമ്പിള്ളിക്കടവിൽ നിന്നു ഊത്തൽ കയറിയാൽ പിന്നീടുള്ള ഒരാഴ്‌ച നാട്ടുകാർ പാടത്തായിരിക്കും. ജോലി മീൻ‌പിടുത്തം. മിക്കപ്പോഴും രാത്രിയിലാണു പരിപാടികൾ. ഗൾഫിൽനിന്നു വരുന്ന നല്ല പ്രകാശമുള്ള ടോർച്ചുകൾ ഓരോ മീൻപിടുത്ത സംഘത്തിന്റേയും കയ്യിലുണ്ടാകും. കൂടാതെ നാലോ അഞ്ചോ ഒറ്റലുകളും. ടോർച്ചിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വെള്ളത്തിൽ പതറിനിൽക്കുന്ന മുഴുത്ത കുറുവപ്പരലുകളേയും ബ്രാലുകളേയും കണ്ടാൽ ഉടൻ വെളിച്ചം കെടുത്തും. മീൻ നിന്ന സ്ഥലം നോക്കി, ഒറ്റൽ കമഴ്‌ത്തും. പിന്നെ കയ്യിട്ടു പിടിക്കുകയേ വേണ്ടൂ.

മര്യാദാമുക്കിലെ മര്യാദക്കാർക്കും മീൻ‌പിടിക്കാൻ പോകുന്നത് ഹരമാണ്. മീൻപിടുത്തം കഴിഞ്ഞു പാടത്തിന്റെ കരയിൽ തീകൂട്ടി കുടക്കമ്പിയിൽ മീൻ കോർത്തിടും. പൊള്ളി പാകമാവുമ്പോൾ കാന്താരിമുളകും ഉപ്പും കൂട്ടി ചവച്ചിറക്കും. ബഹുസ്വാദ്. ആശാൻ‌കുട്ടി ഉൾപ്പെടെയുള്ളവർക്കു മീനാണു പഥ്യമെങ്കിൽ നവീനു തവളക്കാലിനോടാണു താൽ‌പര്യം. പരീക്കപാടത്തു ഒരുപാട് പോക്കാച്ചിത്തവളകളുണ്ടാകും. ചൊറിത്തവളകളും. ഏതു തവളകളാണു തിന്നാൽ കൊള്ളാവുന്നതെന്നു അദ്ദേഹത്തിനു നിശ്ചയമാണ്. മാക്രി എന്ന പേരു വീഴാൻ നീന്തൽ ഭ്രമത്തിനൊപ്പം തവളക്കാലുകളും ഒരു കാരണമാണ്.

രാത്രി അത്താഴം കഴിഞ്ഞു സംഘമായി എല്ലാവരും പരീക്കപ്പാടത്തേക്കു പുറപ്പെട്ടു. ആശാൻ‌കുട്ടി ഉൾപ്പെടെ ചിലർ ചെറിയ തോതിൽ മിനുങ്ങിയിരുന്നു. അകത്തും വെള്ളം. പുറത്തും വെള്ളം. ഇനി പോകുന്നിടത്തും വെള്ളം. മര്യാദാമുക്കിൽ ഒത്തുകൂടിയപ്പോൾ മഴ ചാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പലരും കൈലി മാത്രമേ ഉടുത്തിരുന്നുള്ളൂ. തലയിൽ പ്ലാസ്റ്റിക് കവർ ധരിച്ചു അതിനുമേൽ തോർത്തു ചുറ്റിക്കെട്ടിയിരുന്നു. നവീൻ സ്ഥലത്തെത്തിയത് സാധാരണയിൽ കവിഞ്ഞ നീളമുള്ള ഒരു ടോർച്ചുമായാണ്. അതു ഗൾഫിൽനിന്നു വരുന്ന ടോർച്ച് തന്നെയായിരുന്നെങ്കിലും ഗുണമേന്മയിൽ മറ്റുള്ളവയെ കവച്ചുവക്കുമായിരുന്നു. കണ്ണമ്പിള്ളി ബെന്നിച്ചന്റെ വീട്ടിലെ തെങ്ങിന്റെ മോന്തായവും അതിൽ കമഴ്ത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന ചെത്തുകുടവും ടോർച്ചിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ എല്ലാവരും വ്യക്തമായി കണ്ടു. ബെന്നിച്ചന്റെ വീട്ടിലേക്ക് മര്യാദാമുക്കിൽ‌നിന്നു നല്ല ദൂരമുണ്ട്. എന്നിട്ടും തെങ്ങിന്റെ മണ്ട പകൽ‌വെളിച്ചത്തിലെന്നപോലെ ദൃശ്യമായി.

ആശാൻ ടോർച്ചുവാങ്ങി പരിശോധിച്ചു. “എവടന്നാ നവീ ഇത്?”

“ഓഫീസിലെ ഒരുത്തന്റ്യാ. മീൻ‌പിടിക്കണ കാര്യം പറഞ്ഞ് കടം വാങ്ങീതാ. പോവുമ്പോ തിരിച്ച് കൊണ്ടോണം”

ആശാൻ ടോർച്ച് തമ്പിയുടെ കണ്ണിലേക്കടിക്കാൻ ആഞ്ഞു. നവിൻ തടഞ്ഞു.

“ആശാനേ ലേസർ ബീമാണ്! കണ്ണിന് കേടാ“

“അങ്ങനെ വരട്ടെ. ഞാനും കരുതി ഇതെന്താ ഇത്ര ഷാർപ്പെന്ന്”

എല്ലാവരും പരീക്കപ്പാടത്തേക്കു നടപ്പുതുടങ്ങി. ആശാൻ പോകുന്ന വഴിക്കൊക്കെ ടോർച്ചടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഓരോ വീടിന്റേയും കിടപ്പുമുറിയുടെ നേരെ ഉന്നംപിടിച്ചു. അപ്പോൾ അവിടെനിന്നു കേട്ട ‘നിങ്ങ ഒന്നു എണീറ്റേ. ദേ നേരം വെളുത്തു‘ പോലുള്ള സംസാരങ്ങൾ സംഘത്തെ ചിരിപ്പിച്ചു. അഞ്ചുമിനിറ്റിനുള്ളിൽ എല്ലാവരും പരീക്കപ്പാടത്തെത്തി. മഴ നന്നേ കുറഞ്ഞിരുന്നു. പക്ഷേ കാർമേഘങ്ങൾ അപ്പോഴും മൂടിക്കെട്ടിനിന്നു. സംഘം പുല്ലാനിത്തോട് മുറിച്ചുകടന്നു. നെഞ്ചിനൊപ്പം വെള്ളമുണ്ട്. പൊക്കം കുറവായതിനാൽ ആശാൻ‌കുട്ടി മുങ്ങിപ്പോകും. അദ്ദേഹം രണ്ടുപേരുടെ തോളിൽ തൂങ്ങി അപ്പുറമെത്തി. ഉസ്താദ് രാഘവേട്ടന്റെ പത്തുസെന്റ് കണ്ടത്തിനു അപ്പുറത്തു ലേഗുപൌലോസിന്റെ അമ്പതുസെന്റ് കണ്ടമാണ്. വെള്ളമുള്ളപ്പോൾ നെൽ‌കൃഷിയും വേനൽ‌കാലത്തു എള്ളും അദ്ദേഹം കൃഷി ചെയ്യും. നെൽ‌പാടത്തെ ജലസേചനത്തിനു കണ്ടത്തിന്റെ മൂലക്കു ഒരു കുളം കുഴിച്ചിട്ടുണ്ട്. വട്ടക്കുളം എന്നാണു പറയുക. ആദ്യകാലത്തു മുഴുവൻ കൊല്ലവും നെൽ‌കൃഷി ആയിരുന്നെങ്കിലും കാലക്രമേണ വേനലിൽ കുളം വരണ്ടുപോകാൻ തുടങ്ങി. അതോടെ വേനൽ‌കാലത്തു എള്ളുകൃഷി തുടങ്ങി. അമ്പതുസെന്റ് കണ്ടത്തിന്റെ നാലതിരിലും എക്കൽ മണ്ണടിച്ച് കെട്ടിപ്പൊക്കി അധികം പൊക്കംവക്കാത്ത ചെന്തെങ്ങ് നിരനിരയായി നട്ടുവളർത്തിയിട്ടുണ്ട്. ഇതെല്ലാം ലേഗുപൌലോസിന്റെ കണ്ടത്തെ മറ്റുള്ളവരുടെ കണ്ടങ്ങളിൽ‌നിന്നു പെട്ടെന്നു വേർതിരിച്ചറിയാൻ സഹായിക്കും.

തിണ്ടിലുള്ള ഒരു ചെന്തെങ്ങിന്റെ ചുവട്ടിൽ സംഘം താവളമടിച്ചു. കൊടുവാളും ഒറ്റലും താഴെവച്ചു എല്ലാവരും കുറച്ചുസമയം വിശ്രമിച്ചു. നവീൻ ഒരു സിഗരറ്റ് കത്തിച്ച് വെള്ളത്തിലൂടെ വളഞ്ഞുപുളഞ്ഞു പോകുന്ന രേഖകളെ നോക്കിപറഞ്ഞു.

“മീനോള് ശരിക്ക് എളകീണ്ടെന്നാ തോന്നണെ. അവന്റെ പോക്ക് കണ്ടില്ലേ”

നവീൻ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച ഭാഗത്തുനോക്കി ആശാൻ പ്രത്യാശിച്ചു. “കോലാൻ ഒന്നും ഇല്ലാണ്ടിരിന്നാ മതി. കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം കാലുകുത്തി ഓട്ടയാക്ക്യതിന്റെ പാട് ഇപ്പഴുണ്ട്”

നവീൻ ആ സംഭവം ഓർമിച്ചു. ടോർച്ചടിച്ചപ്പോൾ കണ്ടത് മിന്നായംപോലെ പോകുന്ന കൂർത്ത മുഖമുള്ള ഒരു മത്സ്യം. കോലാൻ. ഒറ്റൽ വക്കാനുള്ള സമയമില്ലായിരുന്നു. കൊടുവാളുകൊണ്ടു പറന്നു വെട്ടി. വെള്ളത്തിൽ ഉരുണ്ടുവീണു. മത്സ്യത്തിനു ശരിക്കു വെട്ടേറ്റിരുന്നില്ല. വാൽഭാഗം മുറിഞ്ഞു വെള്ളത്തിൽ കിടന്നുപിടച്ചു. രക്ഷപ്പെടാനുള്ള പരക്കം പാച്ചിലിൽ ബാക്കിവന്ന തലഭാഗവും പള്ളയും എങ്ങോട്ടെന്നില്ലാതെ പാഞ്ഞു. കുറച്ചകലെ വെറുതെ നിന്നിരുന്ന ആശാൻ ഒരു അലർച്ചയോടെ വെള്ളത്തിൽ മറിഞ്ഞുവീണു. കോലാന്റെ ചുണ്ട് ഉപ്പൂറ്റിക്കു മുകളിലൂടെ അകത്തുകയറി. ഊരിപ്പോരാനാകാതെ മീൻ പിടഞ്ഞു. ആശാനും. കല്യാണി ബൈജുവാണ് തലവെട്ടിയെടുത്തത്. ആ കോലാൻ മത്സ്യത്തിനു നല്ല വലുപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. അത്ര വലുപ്പമുള്ളതിനെ അതുവരെ ആരും കണ്ടിട്ടില്ലായിരുന്നു. അന്നത്തെ സംഭവത്തിനു ശേഷം കൂർത്ത എന്തു വസ്തുവിനേയും ആശാനു പഥ്യമല്ല.

നവീൻ അതോർത്തു ചിരിച്ചു. ആശാനു കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പു പിടികിട്ടി. “നീയിരുന്ന് ഇളിച്ചോ. കുത്ത് കിട്ടിയോർക്കേ വേദന അറിയൂ”

കല്യാണി ബൈജു കൈലി മടക്കിക്കുത്തി കടുംകെട്ടിട്ടു. പാടത്തിറങ്ങി. ടോർച്ച് മിന്നിച്ചു ആശാൻ‌കുട്ടി പിന്നാലെ. കയ്യിൽ ആകെയുള്ള ഒറ്റൽ നാലെണ്ണമാണ്. വന്നവർ രണ്ടു സംഘമായി പിരിഞ്ഞു. ഓരോ കൂട്ടരും രണ്ടു ഒറ്റൽ വീതം കൊണ്ടുപോയി. രണ്ടു സംഘമായി പിരിഞ്ഞെങ്കിലും അവർ തമ്മിൽ വലിയ അകലത്തിലല്ല പോയിക്കൊണ്ടിരുന്നത്. ഒരു കൂട്ടരുടെ അടുത്തുനിന്നു ഏതെങ്കിലും മത്സ്യം രക്ഷപ്പെട്ടാൽ അടുത്ത കൂട്ടർക്കു ശ്രമിക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ.

ലേസർ ബീമുള്ള ടോർച്ച് കയ്യിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ മുതൽ ആശാൻ ഉൻ‌മേഷത്തിലാണ്. പരീക്കപ്പാടത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തു, പതിയൻ‌കുളത്തിനു അരികിലുള്ള കൃഷിഭവൻ വരെ അദ്ദേഹം അതിനകം പരിശോധിച്ചു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മറ്റുള്ളവർ കൂടെക്കൂടെ വിലക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും അതു കാര്യമാക്കുന്നില്ല. ഇടക്കു കാർമേഘങ്ങളിലേക്കും മിന്നിച്ചു.

രണ്ടുകൂട്ടർക്കും കോളായിരുന്നു. മീനുകൾ കൂട്ടമായി ഇളകിയിട്ടുണ്ടെന്നു നവീൻ സൂചിപ്പിച്ചത് ശരിയായിരുന്നു. കിട്ടിയവയിൽ നല്ല പങ്ക് കുറുവപ്പരലുകൾ. മുള്ളുകൾ അധികമില്ലാത്ത അവ വറത്തടിച്ചാലും പൊള്ളിച്ചാലും രുചിയേറും. അരമണിക്കൂർ നേരം വെള്ളത്തിൽ അലഞ്ഞുനടന്നപ്പോൾ എല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചു. വീണ്ടും ചെന്തെങ്ങിന്റെ കരയിൽ വന്നിരുന്നു. ഇടക്കു തമാശകൾ പറഞ്ഞു. അതിനിടയിലാണു അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഒരു ശബ്ദം പതുക്കെ ഉയർന്നത്. നിമിഷങ്ങൾ പോകെ അതിന്റെ ഹുങ്കാരം കൂടിവന്നു.

കല്യാണി ബൈജു അറിയിച്ചു. “അതാ ഹെലികോ‌പ്‌ടറിന്റെ സൌണ്ടാ. രണ്ടുമൂന്നു ദെവസായിട്ട് ഒരു പത്തിരുപത് തവണേങ്കിലും ഇതീക്കോടെ പറന്നണ്ട്. തുറസ്സായ സ്ഥലായതോണ്ടാ ഇവടെ ഇത്രക്ക് സൌണ്ട്. പിന്നെ കൊറച്ചൂടെ താഴ്‌ന്ന് പറക്കൂന്നും തോന്നണ്“

നവീൻ പറഞ്ഞു. “വെള്ളപ്പൊക്ക നിരീക്ഷണായിരിക്കും ഉദ്ദേശം” 

ആശാൻ അതെയെന്നു തലയാട്ടി. ഒപ്പം മുകളിലേക്കു ടോർച്ചടിച്ചു. പെട്ടെന്നു ഓൺ ചെയ്‌തും ഓഫ് ചെയ്തും കളിച്ചു. അതിനിടയിൽ രണ്ടുമൂന്നു തവണ വെട്ടിക്കുകയും ചെയ്തു. ട്രെയിൻ പുറപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് പച്ചസിഗ്നൽ കൊടുക്കുന്ന ടോർച്ച് വെട്ടിക്കുന്നപോലെ.

നവീൻ ടോർച്ച് പിടിച്ചുവാങ്ങി. “കോപ്പേ. അതിന്റെ ബീം ചെലപ്പോ അവടേം എത്തും“

ഹെലി‌കോപ്റ്റർ അവരെ കടന്നുപോയി. അതിനകം കല്യാണി ബൈജു ചെന്തെങ്ങിന്റെ കടക്കൽ മണ്ണെണ്ണ ഒഴിച്ച് കാലേക്കൂട്ടി കൊണ്ടുവന്ന ഉണക്കകമ്പുകൾ കത്തിച്ച് ആഴി കൂട്ടിയിരുന്നു. കുടക്കമ്പിയിൽ പരൽമീനെ കോർത്തു തീയിൽ പൊള്ളിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു. പൊള്ളി വെന്ത ഒന്നു രണ്ടെണ്ണത്തെ ആശാൻകുട്ടി കാന്താരിമുളകും ഉപ്പും കൂട്ടി തിന്നു. പിന്നെ ആരോടെന്നില്ലാതെ പറഞ്ഞു.

“രണ്ടുകുപ്പി കൊട്ടുവടീം കൂടി ഇണ്ടായെങ്കി ജോറായേനെ”

അതുകേട്ടു കല്യാണി ചിരിച്ചു. ഒരു മിനിറ്റു കഴിഞ്ഞു. ഹെലികോപ്‌റ്ററിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടുമെത്തി. പരീക്കപ്പാടത്തിന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തു, ആകാശത്തു പച്ചനിറത്തിൽ രണ്ടു ലൈറ്റുകൾ തെളിഞ്ഞു. ഇത്തവണ കുറച്ചുകൂടി താഴ്‌ന്നാണ് ഹെലികോപ്റ്റർ പറന്നിരുന്നത്.

നവീൻ പറഞ്ഞു. “അവരെന്താണ്ട് സെർച്ച് ചെയ്‌തോണ്ടിരിക്കാന്നാ തോന്നണെ. രണ്ടുമാസം മുമ്പ് കോഴിക്കോട് കടപ്പൊറത്തും ഇതുപോലെ താഴ്ന്ന് പറന്നിരുന്നു”

ചെന്തെങ്ങിന്റെ താഴെയുള്ള എല്ലാവരുടേയും ശ്രദ്ധ അടുത്തടുത്തു വരുന്ന ഹെലി‌കോപ്‌റ്ററിലായി. അതു അടുത്തടുത്ത് വരുന്തോറും എല്ലാവരും പതുക്കെ നിലത്തുനിന്നു എഴുന്നേറ്റുകൊണ്ടിരുന്നു. ആശാൻ‌കുട്ടി മാത്രം ഇതൊന്നും ശ്രദ്ധിച്ചില്ല. പക്ഷേ ഹെലി‌കോപ്‌റ്റർ സംഘത്തിനു നേരെമുകളിൽ നിലയുറപ്പിച്ചപ്പോൾ ആശാനും എഴുന്നേറ്റു. കല്യാണി ബൈജു തെങ്ങിന്റെ കടക്കലെ ആഴി വെള്ളമൊഴിച്ചു കെടുത്തി. വെളിച്ചം കണ്ടാൽ പ്രശ്നമായേക്കാം. ആശാൻ എല്ലാവരുടേയും മുഖത്തും മാറിമാറി നോക്കി. എല്ലാ മുഖങ്ങളിലും ഭയം തെളിഞ്ഞുകണ്ടു. ഭയക്കേണ്ട കാര്യമെന്താണെന്നു അദ്ദേഹത്തിനു മനസ്സിലായതുമില്ല. കല്യാണിയെ തോണ്ടിവിളിച്ചെങ്കിലും അദ്ദേഹം ഗൌനിച്ചില്ല. ചെന്തെങ്ങിന്റെ മറവിലിരുന്നു എല്ലാവരും ഹെലി‌കോപ്റ്ററിനെ ഒളിഞ്ഞുനോക്കുകയാണ്. ആശാൻകുട്ടിയും മുകളിലേക്കു നോക്കി. തെങ്ങോലകൾ കാരണം ഒന്നും ശരിക്കു കാണാൻ വയ്യ. അദ്ദേഹം ഏറെയൊന്നും ആലോചിക്കാതെ ലേസർബീമുള്ള ടോർച്ച് ഹെലി‌കോപ്റ്ററിനു നേരെ മിന്നിച്ചു തുടർച്ചയായി അങ്ങോട്ടുമിങ്ങോട്ടും വെട്ടിച്ചു. പിന്നെക്കേട്ടത് പടക്കം പൊട്ടുന്നപോലുള്ള ഒച്ചയാണ്. ആശാൻ പാടത്തെ വെള്ളത്തിൽ മലർന്നുവീണു. നവീൻ രണ്ടാമതും തല്ലാനോങ്ങുന്നു. പക്ഷേ അതിനുമുമ്പ് ഹെലികോപ്റ്റർ വട്ടത്തിൽ പറന്നു കുറേക്കൂടി താഴ്ന്നുവന്നു. ഹെലികോപ്റ്ററിന്റെ അടിഭാഗത്തെ അതിശക്തമായ സെർച്ച്ലൈറ്റുകൾ മിഴിതുറന്നു. പരീക്കപ്പാടത്തു വൃത്താകൃതിയിൽ പ്രകാശപ്രളയം. ചെന്തെങ്ങ് അതിന്റെ കേന്ദ്രഭാഗത്തും. ചുവപ്പുനിറത്തിലൊരു പ്രകാശരശ്മി തെങ്ങിനുമേൽ വീണു.

ചെന്തെങ്ങിന്റെ കീഴിലുണ്ടായിരുന്നവർ നാലുപാടും ചിതറിയോടി. വെള്ളത്തിലൂടെ ഓടുന്നതു ബുദ്ധിമുട്ടാണെങ്കിലും ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ തെറ്റുന്നു.  ഓടുന്നതിനിടയിൽ നവീൻ ആശാനുനേരെ അലറി.

“ആശാൻ‌കുട്ടി വിട്ടോടാ”

ഹരിഹർ നഗർ സിനിമ ഹിറ്റായതിനുശേഷം കക്കാടിൽ പ്രചരിച്ച വാചകമാണത്. പേരിൽ ‘കുട്ടി’ ഉള്ളതിനാൽ വിളിയിലെ ഇമ്പം നഷ്ടമായിരുന്നില്ല. വെള്ളത്തിൽ മലർന്നു കിടക്കുന്ന ആശാന്റെ മനസ്സിൽ അതുവരെ കണ്ടിട്ടുള്ള ഹോളിവുഡ് സിനിമകൾ ഓടിയെത്തി. ഹെലി‌കോപ്റ്ററിൽ ഘടിപ്പിച്ചിട്ടുള്ള തോക്കുകളുടെ ഗർജ്ജനം അദ്ദേഹത്തിന്റെയുള്ളിൽ പ്രകമ്പനം സൃഷ്‌ടിച്ചു. ചെന്തെങ്ങിനുമേൽ വീണ ചുവന്ന ബീം തന്റെ അരുകിലേക്കു സാവധാനം നീങ്ങിവരുന്നത് അദ്ദേഹം കണ്ടു.

“അയ്യോ എന്നെ കൊല്ലാൻ പോണേയ്...”

ഒരു അലർച്ചയോടെ ആശാനും ഓടി. താമസിയാതെ എല്ലാവരേയും വെട്ടിച്ചു ലീഡ് എടുക്കുകയും ചെയ്‌തു. മീൻ‌പിടുത്ത സംഘത്തിലുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ഒരാഴ്‌ച പനിച്ചുകിടന്നു.

അൽഭുതങ്ങൾ അവിടെ തീരുന്നില്ല. പിറ്റേന്നു രാവിലെ നാട്ടുകാരെയെല്ലാം അമ്പരപ്പിച്ച് അയ്യങ്കോവ് അമ്പലത്തിന്റെ ശ്രീകോവിലിനു നേരെയുള്ള ദീപസ്തംഭത്തിന്റെ ചുവട്ടിൽ പാളയം‌പറമ്പിൽ നിന്നു കാണാതായ പഞ്ചലോഹ വിഗ്രഹം ഇരിക്കുന്നു!. വിഗ്രഹം കുളത്തിൽ ഇല്ലെന്നു റിപ്പോർട്ട് എഴുതിക്കൊടുത്ത എ‌എസ്‌ഐ വേണുഗോപാൽ ‘അയ്യടാ‘ എന്നായി. അദ്ദേഹത്തെ മേലധികാരി വിളിച്ചു ശാസിച്ചു. പിന്നെ ഒരോ സ്മോളടിച്ചു കൈകൊടുത്തു പിരിഞ്ഞു. വിഗ്രഹം അമ്പലക്കുളത്തിൽ‌നിന്നു കിട്ടിയതെങ്ങിനെ എന്ന കാര്യത്തിൽ സകലരും ഇരുട്ടിൽ തപ്പി.

മൂന്നുകൊല്ലത്തിനു ശേഷം മര്യാദാമുക്കിലിരുന്നു വെടിപറയുന്ന കൂട്ടത്തിൽ നവീൻ ആ രഹസ്യം കല്യാണി ബൈജുവിനോടു മാത്രം വെളിപ്പെടുത്തി.

“നീ ആരോടും പറയില്ലെങ്കി ഞാനൊരു കാര്യം പറയാം ബൈജ്വോ. അന്ന് പാളയം‌പറമ്പിലെ വിഗ്രഹം അമ്പലക്കൊളത്തീന്ന് മുങ്ങിയെടുത്തത് ഞാനാ!“

എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങുകയായിരുന്ന ബൈജു പെട്ടെന്നു നിശബ്ദനായി.

“ഹെലി‌കോപ്‌റ്റർ സെർച്ച് ലൈറ്റടിച്ചപ്പോ നമ്മളൊക്കെ ഓടീല്ലേ. ഞാനും കൊറച്ച് ദൂരം ഓടി. പക്ഷേ പുല്ലാനിത്തോട് കണ്ടപ്പോ അതിലേക്ക് ഡൈവ് ചെയ്തു. പൊങ്ങീത് അമ്പലക്കൊളത്തിലാ. എന്റെ പഴയ തട്ടകം. അവടെ കോക്കാടൻ ഫിക്സ് ചെയ്ത ട്യൂബ്‌ലൈറ്റ് കത്തണ്ടായിരുന്നു. ആ വെളിച്ചത്തിലൊന്നു കുളിച്ച് കയറാന്ന് ഞാൻ കരുതി. എറങ്ങി നീന്തി. ഒന്നുരണ്ടുതവണ മുങ്ങാംകുഴീമിട്ടു. വടക്കേമൂല അറിയാലോ. നല്ല താഴ്‌ചയൊള്ള സ്ഥലം. അവടെ ഒരു കരിങ്കൽ പീസുണ്ട്. വേണോങ്കി ഒരു പീഠംന്ന് പറയാം. പണ്ട് മാധവൻ സുന്യായിട്ട് എത്ര സമയം ശ്വാസെടുക്കാണ്ട് വെള്ളത്തീ മുങ്ങിക്കെടക്കാൻ പറ്റൂന്ന് ബെറ്റ് വക്കാറൊള്ളപ്പോ എനിക്കിരിക്കാൻ ഞാൻ കൊണ്ടിട്ടതാ. അവടൊന്നു പോവാൻ തോന്നി. എന്തോ ഒരു വിളിപോലെ. അപ്പോ മുങ്ങി. ആ പീഠത്തിലിരുന്നാ പാളയം‌പറമ്പിലെ വിഗ്രഹം എനിക്ക് കിട്ടീത്. ആരോടും പറയാൻ പോയില്ല. നമ്മടെ എ‌എസ്‌ഐടെ റേഞ്ച് അറിഞ്ഞൂടേ. ചെലപ്പോ ഞാൻ അകത്താവാനും മതി. ദീപസ്തംഭത്തിന്റെ ചോട്ടിൽ വിഗ്രഹംവച്ച് ഞാൻ വീട്ടിൽക്ക് പോന്നു. വെളുപ്പിന് ആറുമണീടെ സിമൽ ബസീക്കേറി കോഴിക്കോട്ടേക്കും പോന്നു”

നവീൻ പറഞ്ഞുനിർത്തി. കല്യാണി സ്വന്തം കൈത്തണ്ടയിൽ നുള്ളി.

16 comments:

  1. പണ്ട് എഴുതിയ ‘കിംഗ് മാക്രി’ എന്ന പോസ്റ്റിന്റെ 80% ഭാഗങ്ങളും ഒഴിവാക്കി, പുതുക്കിയെഴുതിയത്.

    പരീക്കപ്പാടത്തെ ഓപ്പറേഷൻ
    :-)
    എന്നും സ്നേഹത്തോടെ
    സുനിൽ || ഉപാസന

    ReplyDelete
  2. രസിച്ചു വായിച്ചൂട്ടോ. പരിക്കപ്പാടവും, വെള്ളപ്പൊക്കവും, ഊത്തപിടുത്തവും ഒക്കെ ഒരു ടെലിഫിലിം കാണുന്ന പ്രതീതിയോടെ വായിച്ചു.

    ReplyDelete
  3. പുതുക്കി പണിതത് വായിച്ചു. നന്നായിട്ടുണ്ട്.
    ആശംസകള്‍!!!!

    ReplyDelete
  4. സുനിലേ റീമേയ്ക്ക് ഉഗ്രനായി!!
    ശരിക്കും മഴയത്ത് മീന്‍ പിടിച്ച് ചുട്ടുതിന്ന സുഖം ...
    അനായാസമായ എഴുത്ത് വായനക്കാരായല്ല,
    ഒരു 'ഡീസന്റ്" പാര്‍ട്ടിയായി ഈ മര്യാദമുക്കിലെ കൂട്ടത്തില്‍ കൂടി "പരീക്കപ്പാടത്തെ ഓപ്പറേഷനില്‍ പങ്കെടുത്തു....

    ReplyDelete
  5. എന്താ ഒരു നോവൽ എഴുതാത്തത്? യാതൊരു പരിചയവുമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളാണു ഈ പോസ്റ്റിൽ വായിച്ചതു മുഴുവനും......എന്നിട്ടും രസിച്ചു വായിച്ചു.
    ഇനീം എഴുതുമല്ലോ. പോസ്റ്റിടുമ്പോ ഒരു മെയിലയ്ക്കാമോ വിരോധമില്ലെങ്കിൽ....

    ReplyDelete
  6. ahaha..nammude naadinte sugandham sherikum kittiyathupole..jhan varununde ee mazhakaalam kakkadinoppam..oothal pidikanum meen varukanum ....

    ReplyDelete
  7. puthikki minukki nannakkiyittundu.... bhavukangal....

    ReplyDelete
  8. കുഴപ്പമില്ല.. വായിചു രസിച്ചു.. flow കുറച്ചു കൂടി നന്നാക്കാമായിരുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നു.

    എന്റെ പൊട്ട ബുന്ധിക്കു തോന്നിയിതാവും.

    ReplyDelete
  9. എപ്പോള്‍ നന്നായി വെളുത്തലൊ..
    fair and handsome ആണോ ഇതിനു പിന്നില്‍?

    ReplyDelete
  10. ഡോ പിള്ളേ :

    ആര് ഞാൻ വെളുത്തെന്നോ ? നിന്റെ മോണിറ്ററിന്റെ സെറ്റിങ്ങ്സ് ശരിയാണൊന്ന് നോക്കടേയ് ;-)

    Upasana

    ReplyDelete
  11. പിന്നെ പിള്ളേ. ആദ്യം പറഞ്ഞതിൽ ഒരു കാര്യമുണ്ട്. റിപ്പോർട്ടഡ് സ്പീച്ച് ഇല്ലാതെ ഖണ്ഢികകൾ എഴുതിത്തള്ളുമ്പോൾ വായനയിൽ ഒരു ‘ഇത്’ തോന്നിയേക്കാം. ചിലപ്പോൾ അത്തരത്തിൽ എഴുതുന്നത് ഒഴിവാക്കാനാകില്ല സുഹൃത്തേ
    :-)

    ഉപാസന

    ReplyDelete
  12. hai...njan... puthiya alla.... pradeep .kusumbu parayanvendi vannatha
    edyke enne onnu nokkane...
    venamengil onnu nulliko....
    nishkriyan

    ReplyDelete
  13. ഉപാസന,
    വായിച്ചു.ഭാവുകങ്ങള്‍..

    ReplyDelete
  14. നന്നായിട്ടുണ്ട്.അഭിനന്ദനങ്ങൾ

    ReplyDelete
  15. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete
  16. This comment has been removed by the author.

    ReplyDelete