ബ്ലോഗനയിലെ കടത്തുവഞ്ചി

മനസ്സിലാക്കിയിടത്തോളം മനുഷ്യന്റെ മാനസികാവസ്ഥ സമയ, കാലബന്ധിതമായ ഒന്നാണ്. വ്യതിയാനനിലകളിലെ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളെ അടിസ്ഥാനമായി വീക്ഷിച്ചാല്‍ അത് വൈവിധ്യങ്ങളുടെ കലയാണെന്നു പറയേണ്ടിവരും. ആ കലയ്‌ക്ക് അഴകുകൊടുക്കുന്ന ഘടങ്ങളത്രെ സന്തോഷം, സന്താപം തുടങ്ങി നിസംഗത വരെയുള്ള മാനുഷികവികാരങ്ങള്‍. മനുഷ്യമനസ്സിന് എത്തിപ്പിടിക്കാവുന്ന എല്ലാം അതിലുണ്ട്.

ഞാനും ആ കലയെ അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകള്‍ അധികമില്ലാതിരുന്നതിനാല്‍ അതിന്റെ ആകര്‍ഷണീയത എന്നില്‍ തീരെ പ്രകടമായിരുന്നില്ലെന്നു മാത്രം. സന്താപമെന്ന ഋജുരേഖയില്‍ തളച്ചിടപ്പെട്ട ഒരുപാട് ഒരുപാട് നാളുകള്‍, ഋതുക്കള്‍, വര്‍ഷങ്ങള്‍. ഒടുക്കം ആ ഋജുരേഖയുടെ ചാരുത(?)ക്ക് ഭംഗം വരുത്തി ഇതാ ഒരു സ്പൈക്ക്... സന്തോഷത്തിന്റെ ഒരു ഉയര്‍ന്ന ഹൈക്ക്!!

“എന്റെ ഉപാസന”യില്‍ പബ്ലിഷ് ചെയ്ത “കടത്തുവഞ്ചിയും കാത്ത്” എന്ന കഥ മലയാളക്കരയില്‍ ഗൌരവമായ വായനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ‘മാതൃഭൂമി ആഴ്ചപ്പതിപ്പി‘ന്റെ ബ്ലോഗന പംക്തിയില്‍!!

‘ഇതിഹാസങ്ങള്‍‘ ബാക്കിയായിട്ട് ഈ മാര്‍ച്ച് മുപ്പതിനു അഞ്ചു വര്‍ഷം തികയുകയാണ്. ആചാര്യസ്മൃതിക്കു മുന്നില്‍ എല്ലാം സമര്‍പ്പിക്കുന്നു.
കാത്തോളണേ പിതൃക്കളേ...